شيرزاد عبداللهى
محمد بهمن بيگى بنيانگذار آموزش و پرورش عشايرى ايران است كه كار خود را با «عشق، عشق به مردم، عشق به كار و عشق به تعليم و تربيت آغاز كرد». حاصل ۳۰ سال تلاش او تاسيس چند هزار مدرسه سيار عشايرى، تربيت نزديك به ۱۰ هزار معلم عشايرى و باسواد كردن پانصد هزار كودك عشايرى كه نسل اندر نسل بى سواد بودند، بود
محمد بهمن بيگى بنيانگذار آموزش و پرورش عشايرى ايران است كه كار خود را با «عشق، عشق به مردم، عشق به كار و عشق به تعليم و تربيت آغاز كرد». حاصل ۳۰ سال تلاش او تاسيس چند هزار مدرسه سيار عشايرى، تربيت نزديك به ۱۰ هزار معلم عشايرى و باسواد كردن پانصد هزار كودك عشايرى كه نسل اندر نسل بى سواد بودند، بود. خان زاده اى از ايل قشقايى كه به جاى «تفنگ و فشنگ» قلم و كتاب را انتخاب كرد. او مى توانست استاندار و وكيل شود و همكلاسى ها او را سرزنش مى كردند: «معلمى هم شد كار؟ حسن وكيل شد. محمد سفير اسپانيا است. منوچهر به وزارت خارجه رسيد و تو آواره كوه و بيابان شده اى و به بچه چوپان ها درس دهى.» انگيزه بهمن بيگى در پيمودن اين راه دشوار و به جان خريدن شماتت دوستان و دشمنان چه بود: «يك نياز نيرومند درونى نمى گذاشت كه آرام بگيرم و نگذاشت كه در مدتى نزديك به سى سال از جنبش و حركت بازايستم
ادامه کلیک کنید
