بيانيه رضا پهلوی
اخبار روز
یکشنبه ١٣ آذر ١٣٨۴ – ۴ دسامبر٢٠٠۵
هم ميهنان عزيزم:نامه بيش از ۷۰ دانشجوی آزاديخواه خطاب به احزاب و شخصيت های اپوزيسيون ايران و نيز نامه اخير ۶۷۴ نفر از فعّالان سياسي، فرهنگي، اجتماعی و دانشجوئي، بار ديگر رهبران سياسی و روشنفکران ايران (خصوصاً در خارج از کشور) را مورد خطاب (و گاه «عتاب») قرار داده است. اين دو نامه، در شرايطی انتشار يافته اند که با سخنرانی های جنون آميز رئيس جمهور و ديگر رهبران رژيم اسلامي، ميهن ما اينک در پرتگاه هولناک ماجراجوئی ها و جنگ افروزی های جديد قرار گرفته است. اين دو نامه – در عين حال – نشانة بيداری ملّی و تلاش ملّت ما در تحقّق خواست های آزاديخواهانه و مطالبات عادلانه ای است که بی اعتنائی رهبران جمهوری اسلامی به آنها، اينک محور مشترک مبارزات مردم ما را شکل می دهد: مبارزة مشترکی که اساس آن، آزادی ايران از چنگ رژيم حاکم و سپس تعيين نوع نظام سياسی آينده برمبنای حقوق بشر و با آراء و ارادة آزادانة ملت ايران می باشد. اين خواست معقول، مدني، مسالمت آميز و دموکراتيک، امروزه حتّی برای «ابجدخوانان کلاس سياست» نيز قابل درک و قبول است، لذا اگر هنوز کسانی هستند که با الهام از «گورستان» ها يا بقول زندانی شجاع و سرفراز (اکبر گنجي): با ايجاد «سنگرهای مصنوعي» و طرح «شبه مسئله ها»، مردم را از «مسائل اساسي» باز می دارند ... در واقع به دوام و بقای رژيم حاکم کمک می کنند.در اين شرايط حسّاس و سرنوشت ساز، همة احزاب، سازمان ها و شخصيت های سياسی بايد «منافع ملّی ايران» را بر «مصالح سياسی – ايدئولوژيکِ» خود ترجيح دهند تا با تفاهم، اتحاد و مبارزه مشترک برای پايان دادن به کُليت اين رژيم جهل و جنون و جنايت، به مسئوليت ملّی و وظيفة تاريخی خويش عمل کنند.در اين اتحاد و مبارزة مشترک، من در کنار همة آزاديخواهان ايران بوده ام و خواهم بود
