دکتر گلمراد مرادی
آيا ازحق تعيين سرنوشت ملتها چيزی شنيده است؟ آيا مردم کرد، بطور کلی و کردهای عراق و شهرهای کرکوک و موصل و خانقين و
غيره بطور اخص، به قيم، آنهم قيمی از کشور ترکيه نياز دارند؟! مأيوس بودم اما مأيوس تر شدم و پيش خود گفتم، با اين شيوه بر خورد، فکر نمی کنم، سران و دولت مردان ترکيه و به ويژه ناسيوناليستهای کور در آن کشور روزی آدم شوند. منظورم از آدم شدن، آن است که انسان آنقدر درک کند، هر آنچيزی را برای خود می طلبد به ديگران هم روا بدارد. گويا اين آقايان نخبگان جامعه ترکيه، مانند آقای عبدالله گل و امثال که می خواهند کشورشان وارد جامعه متمدن اروپا هم بشود و نيز همرديفان و همتايان ايشان در برخی از کشورهای همسايه، اين نکته مهم را نفهميده و يا نمی خواهند بفهمند، که ما ديگر در اوايل قرن بيستم بعد از جنگ جهانی اول نيستيم که در اطاقهای در بسته خود برای سرنوشت و آينده ديگران تصميم بگيريم. همانند انگليسی ها و فرانسوی که متر را بدست گرفتند و ترکيه و سوريه و چندين کشور عربی ديگر بر مناطق جغرافيائی سرزمينهای عثماني، يعنی بر روی جنازه متعفن آن امپراتوری سابق، کشورهائی را بوجود آوردند و نوکران سرسپرده خودرا بر رأس آنها گماردند و دراين ميان ايران رانيز برای چاپيدن هرچه بيشتر به دست قلدر و سرسپرده ديگرخود، يعنی رضاخان ميرپنج دادند
ادامه کلیک کنید
